تبلیغات
سخنی باصاحب دلان - دو شعر زیبا از مرحوم ساهر با ترجمه دکتر مرتضی مجد فر






















سخنی باصاحب دلان

بیست و چهار آذر سالروز وفات حبیب ساهر است

 

حبیب ساهر (تولد اول اردیبهشت١٢٨٢ شمسى٬ وفات ۲۴ آذر  ١٣٦٤) برجسته ترین شاعر نوپرداز ترك در ایران است.

به همین مناسبت دو شعر از ایشان رو از وبلاگ گونش  به مدیریت دکتر مرتضی مجدفر استاد گرانقدرم انتخاب کردم 

آرزی

ایسته رم غملی و طوفانلی گئجه یولچولارا
بیر فانوس تک یا دا قطب اولدوزو تک رهبر اولام.

ایسته رم یای گونو چؤللرده آخار   بیر سو اولوب،
دوم-دورو گؤز یاشی تک یولدا چوخور ایچره دولام.

ایسته‌مم نقش و نگاریم قالا،  شعریم اوخونا
ایسته رم بیر سیزی، حسرت تک اورکلرده قالام.

اونودورسا منی ائل، چکمه سه تاریخ آدیمی
ایسته رم آی تکی یورد اوسته گئجه شوق سالام.

                                     تهران   ۱۳/۱/۱۳۵۰

آرزو

می خواهم در شبى توفانى و غمناك٬ رهگذران را

همچو فانوس و بسان ستاره اى قطبى٬ راهبرى كنم.

می خواهم در روزى تابستانى

در بیابانى تفتیده ٬ آب شوم

و بسان اشك چشمى زلال و پاك

گودى ناپیدایى را پر كنم

نمی خواهم نقش و نگارى از من برجاى بماند

و شعرم خوانده شود

می خواهم همچو ناله و آهى و به سان یك حسرت

در دلها بمانم.

اگر ایل و تبارم فراموشم كنند

و اگر نامم در تاریخ برده نشود

می خواهم همچو ماه در یك شب ظلمانى

سرزمین خود را نورافشانى كنم.

 

 نه آنلادیق گلیب کئچن گونلردن؟

نه آنلادیق گلیب کئچن گونلردن؟

ایلدیریملار چاخدی ، ایشیق اریدی

دامارلاردا سویویاراق ایستی قان ،

وجودوموز قیریق – قیریق اَریدی .

 

بولود کیمی کولگه سالدیق داغلارا ،

ایز قالمادی گزدییمیز یوللاردا .

گووندیک آه ، او گولـله نن چاغلارا ..

باهار کئچدی ، خزانن چاغی داغلاردا ،

نه گول قالدی ، نه بیر مئیوه ، نه یارپاق .

بیر سَس قوپدی باغچالاردان ، مئشه دن .

یوخلوق – دئدی : دور گل بیزه اول قوناق .

 

منجّیم تک هر شئی منه آیدیندیر :

یاغیش یاغیب بیر چوخ گوللر آچاجاق .

شیمشک چاخیب ، گورولدارکن داغ ، دَره

سئللر جوشوب قارا توفان اولاجاق

الدن- اله سئیر ائده رک دفتریم

ائل ایچینده شعریم های- کوی سالاجاق .

کئچمه یینجه گوزل لئیلا کاروانی ،

گئجه کوندوز گوزوم یولدا قالاجاق.

 

تا عبور كاروان لیلا

چه دانستیم از روزگاران سپری شده ؟

رعد و برق غرید، نور ذوب شد

خون داغ در رگ هایمان به سردی گرایید

و وجودمان خردخرد آب شد.

 

ابرسان سایه انداختیم بر كوهساران

و در جاده هایی كه طی طریق می كردیم

نشانی از ما باقی نماند

مغرور شدیم به گاه شكوفه زدن غنچه ها

بهار گذشت و فصل خزان را پشت سرگذاشتیم

نه گل ماند، نه میوه ، نه برگ

صدایی از باغچه ها و بیشه ها و جنگل ها برخاست

و نیستی گفت : "برخیز و بیا میهمان ما شو!"

 

همچون منجم همه چیز برایم روشن است :

باران خواهد بارید و گل های زیادی شكوفه خواهد زد

رعد و برق ، دره ها و كوهساران را در هم خواهد نوردید

سیل بنیان بركن ، توفان سیاه خواهد آورد

و آن گاه :

دفتر اشعارم دست به دست خواهد شد

و شعرم٬ در میان ایل و تبارم هیاهو برپاخواهد كرد

و تا عبور كاروان لیلای زیبای قصه ها

شب و روز، چشم هایم بر راه خواهد ماند...

http://mortezamajdfar.blogfa.com/



نوشته شده در یکشنبه 24 آذر 1392 ساعت 01:43 ب.ظ توسط فریده جمشیدی خسرقی نظرات |


(تعداد کل صفحات:[cb:pages_total]) [cb:pages_no]


بنر حمایتی  افقی فارسی - شکرگزاری


Template By : Pichak